Sleutelwoord

Verhaal geven aan een voorwerp, liefs Krage

Als ze mijn kop vasthoud tussen wijsvinger en duim
bungelt de rest als een bos gepolijste benen
Ik weet iedereen schenkt haar ook al die ruimte
Alleen achter hun deur is ze snel verdwenen

Elke ochtend grijpt Lisa me bij de hand
Ze gaf me een tijdje geleden een ring
En inmiddels heb ik er een familie bij want
Wist ik veel hou vertrouwen ging

In onbekende sloten spring ik niet
Ondanks laat ze me vaak weg roesten
Ik steek mijn neus liever in andermans zaken
samen met mijn broers en zussen

In een handomdraai maak ik haar muren doorgangen
Ik heb toegang tot haar onbereikbare plekken
Ik heb dan wel een lijf van hobbelige bergen
Maar ik blijf nauwkeurig voor haar opentrekken

Elke ochtend grijpt Lisa me bij de hand
Ik draai door als haar ruimte om mijn huid past
Ik ken haar als haar eigen broekzak
En wat nou als ze me een keer kwijtraakt?