Aan de hand van de ThuisDicht Challenge. Gebruik de zin ‘Verveling stond chic’ en gebruik zoveel mogelijk binnenrijm, liefs Krage

Je buurt met wat snotjes aan je manicure
en stuurt je geplamuurde gezicht
naar de buitenwereld

Onder je zonnewering als wimpers
tuur jij naar het figuur
dat jouw raam voorbij leegt

Je drinkt thee met lectuur en kin omhoog
Koud, nadat je je vurige vingers
over Instagram schuurde

Je draait je bloedsomloop als een dressuur
binnen 4 muren. Bengelt met je krokante hart
urenlang in het chloorzuur

Net als alle andere buren
Verveling stond chic

dit gaat helaas over zijn dementie/alzheimer. de gekke situatie dat hij vastberaden zijn zakdoek moest vasthouden want anders zou iemand ‘m stelen zei hij’, liefs Krage

Tussen zijn rimpels en jaren van man,
van vader, van grapjas die je hardheid braken,
hield hij een witte zakdoek.

Hij was vastberaden en overtuigd
deze zakdoek te bewaken
tegen wie hem kwam kapen.

want wie dapper was en met overvolle tranen
zijn enig waken kwam besmeuren
pleegde misdaad op zijn betere dagen.

Een man van zijn afspraak
nog geen kruim of krant kwam ertussen
maar geen kaper hield het droog.

Wanneer je je rechterhand bezeert en deze niet kan gebruiken,liefs Krage

Ik ben wat klungelig met beter worden
en jij bent te veel rechts.
Maar ik kom zo graag met je samen.
Zelfs liever dan met links.
Zelfs liever dan ik loop.
Nog voor ik kon praten
ontdekte ik de wereld met jou,
want jij was zo zelfstandig.
Jij leerde mij wat zacht was en warm
hoe ik vasthield aan wat ik liever had.
Jij leerde mijn hele etui kennen.
Hebt al mijn tekeningen mogen signeren.
Hebt al mijn onderbroeken mogen uitrekken.
Hebt piemels hard en zacht mogen omhelzen.
Je kreeg altijd voorrang op links,
op dringend gevaar, op chocola, of op tekenen
Jij hebt gevoelt wie ik wilde vergeten
en aangeraakt wat voor mij zo beeldschoon was.
Jij mocht de aanraking zijn van vertrouwen
en over mijn hart strijken op sommige dagen.
En ik heb jou gebruikt
En wel jaren lang.
En nu heb ik jou bezeerd.
En ik weet niet
of ik dit kan terugdraaien met één hand.
Ik weet niet
of ik vandaag überhaupt iets kan doen
zonder jou.
Ik heb een blaar op jou veroorzaakt
en ik heb enorm veel spijt.
Ik ben nu enorm onhandig
En heb niet genoeg handen om mij achter te schamen
Heb ik je dan gedwongen om uit te steken?
Ik weet niet of ik dit kan terug draaien
door je dagenlang te zalven.
behalve dat ik je kan koesteren
Ik zal je nooit
Nooit links laten liggen

Bookmark metaphor for buttock seam, liefs Krage

Lay me
Where our world of thought can be bodied
Where attention is under high tension
Where bodywork spreads its wisdom
In the seam, welt, cut or slit
Like an ass lace between two sheets
before it doesn’t let fingers pass through
and so you always know:
“Hey, I haven’t been here yet”

From mind to soul, liefs Krage

There’ve been years in the back of your mind:
Shrink your brain to an inch.
That doesn’t work with your world plans
and it doesn’t look calm to push through.
From scolding at your own shortcomings
you don’t have to start with silence at all.
And your IQ from years of memory storage
pulverized your soul to an inch.
You seem to find life on Google
A well-readly stubborn complains at the wise mind.
“A bit too floaty. Does not work for a meter.
I don’t think it suits me” You are very picky.

Ik weet veel van gezichten.
Ik heb ze beter gestudeerd dan iedereen die ik ken.
Noch geen zus of broer die ik verken,
heeft eenzelfde compositie gekregen.
Ik heb getekend met liefde in mijn knokkels
over schedel, kaak en jukbeen.
Je hebt van die ronde en hele spitse
met ogen die spleten, hangen of groot zijn
De één nog georganiseerder dan de ander.
Accent van sproet of kuil in het design.
Twee flauwe bogen of puntige bergen.
De bovenlip krult nooit eenzelfde baan.
Ik heb aanschouwt met aandacht en stift
voor een weerspiegeling van de mens.

Ik weet veel van gezichten.
Ik heb ze beter getekend dan wie schoonheid miskent.

Geïnspireerd door het woord zingende zwaardvis, liefs Krage

Als ik mij uit, klink ik als een zingende zwaardvis
Alle vissen zouden zo vrij in het water zijn,
maar het lied uit mijn ondiepe klinkt dof als verstopte oorschelpen
dat heel mijn verborgen parel aan stukken rijgt
Als ik ooit mijn bodem kan laten zien waar mijn anker huist
is het een ruïne van een verwaarloost schip dat op weg was naar zijn bestemming
Ik vis naar woorden en eenmaal boven water
Breng ik mijn zang het liefst tot schipbreuk
dat langzaam weer in diepe stilte zinkt

A poem inspirared by the word ‘singing swordfish’, liefs Krage

When I express myself, I sound like a singing swordfish
All fish would be free in the water,
but the song from my shallow one sounds dull like clogged ear cups
that my whole pearl is shattered
If I can ever show my bottom where my anchor is
it is a ruin of a neglected ship on its way to its destination
I fish for words and once above water
I prefer to wreck my singing
That slowly sinks back into deep silence

A poem starting with ‘I want that..’, liefs Krage

I want that..
my nose grows when i miss him
so I put my nose in his hair
I want that..
the sea is dry for one day
so the bus leaves for his home
I want that..
his smile is so broad
so it’s the bridge to the two of us
I want that..
every song that I think of him
can go on the mail to his ear